Að halda áfram!

Að halda áfram og gefast ekki upp er mun auðveldara sagt en gert. Já já já, enn eina ferðina er ég að byrja að breyta lífstílnum mínum til hins betra lífs! Það segja allir sem hafa verið í ofþyngd að eftir að þeir grenntust hafa þeir öðlast betra líf, fengið aukna orku og meiri lífsgleði! Það er það sem ég þarf og er byrjuð á því að byggja mig upp. Það sem er kannski örðuvísi í þetta skipti hjá mér er að ég ætla að vera alveg hreinskilin! þið fáið smá þef af því hér að neðan

Ég er búin að vera á námskeiði í haust sem snýst ekki einungis um það að missa Xkg heldur að frekar að standa í stað og öðlast sjálfstraust. Nú ætla ég bara að vera alveg hreinskilin og segja það að þetta gengur bara svona allt í lagi hjá mér. Á þessum 8 eða 9 vikum sem ég er búin með hef ég átt nokkra góða daga og nokkra slæma daga. Þetta með matarræðið er rosalegur veikur punktur hjá mér, þá sérstaklega varðandi sælgæti. Ég er eins og hungraður grís á kvöldin og á rosa erfitt með að höndla þau.

T.d. dagurinn í dag er búinn að vera rosa góður: Hafragrautur í morgun, banandi sem millibiti, skyr og brauðsneið í hádeginu og lasagne ásamt ávöxtum í kvöldmat. Eftir að ég var orðin ein fyrir framan sjónvarpið þá fór ég að iða. Ég vissi að það voru til 4 kitkat chumky upp í skáp (fríhafnarnammi) og ég ráfaði fram og til baka. Það sem ég hugsaði var; ég finn fyrir sætuþörfinni í munninum, hvernig bragðið væri, hvað segir vigtin ( hún skiptir ekki, fór upp í síðustu viku), mér er bara alveg sama, þetta tekur hvort eð er svo langan tíma að missa öll þessi kíló, dagurinn í gær var frábær og dagurinn í dag gæti orðið það líka!!

En hvað svo; hugsunin MÉR ER ALLVEG SAMA, greyp eitt kitkatið og var búin með það áður en ég gat hugsað frekari jákvæðar hugsanir.

Þegar ég borðaði það þá leið mér svona: ummm þetta er bara svo ógeðslega gott, súkkulaðið bráðnar í munninum… ég verð að fá mér annað.

Ég sat í sófanum, hélt nú áfram að horfa á þáttin sem var í sjónvarpinu og samviskan var farin að banka upp á: Jæja, hvað varstu að spá, búin að standa þig svo vel í dag og á nú bara að hætta???

Þessar hugsandir leiða til þess að áður en ég veit af þá er ég komin með hendina upp í skáp til að grípa annað! og þá náðu engar hugsanir að komast að huga mínum nema: mér er allveg sama og þetta er svo gott! með bráðnandi súkkulaðið í munninum!! ég er varla búin með stykki tvö þegar ég er að rífa utan af stykki þrjú. Mér var orðið ýlt í maganum. Þá spáði ég í því hvort það væri ekki best að fara inn á klóstett og skila þessu öllu, en nei mér finnst svo ógeðslegt að æla að ég fæ mig bara ekki til þess. Í staðinn fyrir það þá sit ég í sófanum, líður ógeðslega illa og hugsa um þær fitufrumur í líkamanum mínum sem eiga að vera að minnka fara nú að blása út.

 

Ætla ekki að láta þessar syndir mínar í kvöld hafa of mikil áhrif á mig og mæti galvösk á æfingu á morgun

 

Kvöldmatur

Ég eldaði svo góðan kvöldverð að ég verð að setja hann hér inn

Sveppir, Paprika, Skinka steikt á pönnu. Setti svo slatta af spínati á pönnuna og lét það mýkjast.

Setti egg og slettu af mjólk í skál og kryddaði það með origano, aromat, sison all og hvítlaukssalti. Átti 5 bita af feta osti og setti það útí. Pískaði þessu öllu saman. Hellt á pönnuna og hrærði öllu saman.

Setti svo allt gumsið í pönnuköku og borðaði með bestu list.

Hefði átt að taka mynd af þessu, til að sýna ykkur hvað þetta var girnilegt! geri það næst.

Leit út eins og maturinn hafi verið keyptur á Serano

Offita

Ég hef ekki mikinn tíma til að spá í það sem ég er að láta ofaní mig núna. Ég held að það sé álagið sem er á mér núna, verkefni og lokapróf í skólanum. Ég bara gúffa í mig öllu sem ég get, bakaði amerískar pönnukökur um helgina og borðaði þær með Agave sýrópi og jurtarrjóma!! það var ekki fyrr en ég var gjörsamlega sprungin þegar hausinn á mér vaknaði og spurði; hvern fjandann varstu að gera. Jább ég er sko matarfíkill og á mjög erfitt að faca það sjálf. Það sló mig svolítið um daginn þegar ég fór til læknis, að í raun á ég rétt á ýmsum meðferðum við offitu, t.d. magaaðgerð!!! Ég hafði alltaf hugsað með mér að ég væri nú ekki orðinn það feit og ég gæti nú alveg ráðið við þetta sjálf!!

Ég veit að fólk segir að maður eigi ekki að bíða, heldur bara byrja strax, en ég er búin að ákveða að ég ætla að byrja þegar skólinn er búin og svo á ég pantaðan tíma hjá hjúkrunarfræðingi 20 maí. Er búin að skrá mig í einkvað prógramm, já því ég er offitusjúklingur og ég bara verð að viðurkenna það og þarfnast hjálpar!!

mánudagurinn alltaf sá besti

Já þannig er þetta þegar maður er fullur af krafti og ætlar að fara breyta lífstílnum sem maður hefur skapað. Mánudagurinn gekk frábærlega en hvað gerðist svo í gær? vaknaði á þriðjudegi, var rosa dugleg allan daginn til kl 20:18. Jább þá allt í einu áður en ég vissi var ég komin með suðursúkkulaði upp í mig, og það leiddi að öðrum bita og svo öðrum og öðrum…og þið vitið hvernig þetta fór. Jább hámaði í mig suðursúkkulaði í gær og er ekkert stolt af því. Í dag er svo miðvikudagur og dagurinn byrjaði ekki vel. Fyrir hádegi var ég búin með plötuna af súkkulaðinu. (Átti sem sé eina plötu af suðursúkkulaði upp í skáp í gær)

En þá held ég að allt óholt sé búið á bænum!! En ég þarf að fara í bónus á eftir. Ég var að skrifa innkaupalista sem ég ætla að taka með mér og fara södd að versla. Vera hörð við sjálfan mig og kaupa bara það sem stendur á listanum

En eftir eina viku þá er skólinn búinn og þá verður tekið á þessum matarmálum að fullu!!

er búin að týna mér

Já það er rétt!! ég er búin að týna sjálfri mér. Getur einhver sagt mér hvert ég fór? Ég er týnd í spikinu á sjálfum mér og er alveg að fara missa námið úr höndunum á mér ef ég geri ekki einkvað og það strax í dag. Ég er búin að tala við lækni og námsráðgjafa, læknirinn sagði að allt væri 100% hjá mér (blóðprufurnar) og námsráðgjafinn setti niður skipulag fyrir mig, sem ég á erfitt að fara eftir.

Ég hef verið að hugsa málið og af hverju getur maður verið strangur foreldri og verið með aga á börnunum sínum, en ekki á sjálfum sér. Ég er búin að fá svar við þessari spurningu að það kallast EIGINGIRNI!!!

Vill ég vera eigingjörn?? nei það vill ég alls ekki og því verð ég að breyta.

er hér enn…

Hæ hæ, ég er hér ennþá!

En staðan hjá mér er sú sama og vanalega…er ekki að gera nógu mikið svo árangur náist.

En ég viktaði mig á mánudaginn, og ætla að muna að vikta mig aftur næsta mánudag.

Heyrumst þá… Kveðja Rakel

þessi vika…

þessi vika byrjaði ekki vel. Gleymdi að vigta mig, búin að vera geðveikt þreytt, búin að borða mjög óholt… ekki gott. En ég fór í göngu/skokk-túr á mánudaginn og var að koma úr ræktinni núna, verð bara að rífa mig upp. Þori ekki að stíga á vigtina strax og ætla því að fresta því fram á næstar mánudag. Verð bara að halda mér góðri þangað til. Skrítið hvað maður gerir sjálfum sér alltaf hreint, maður veit alveg hvernig þessi aukakíló komu á mann og manni langar ekkert heitar en að lostna við þau en samt hagar maður sér alveg eins og fífl í sambandi við mat og sætindi!!! Ég spyr bara hvað er að?? Kannski maður ætti að leita sér hjálpar.. en spurning bara hvar? Er þetta sálfræðilegt eða líkamlegt? jafnvel bæði í bland?

6. vikan að byrja

Jæja nún eru fimm vikur liðnar og ég er 300 gr fyrir ofan byrjunartöluna. Vikan byrjaði vel en svo var ferðalag og djamm um helgina og allur árangurinn farinn. Ég verð greinilega að draga úr djammeríinu ef ég vill sjá einhvern árangur. En ég var að koma úr ræktinni, tók fyrir efri skrokk. Er að hugsa um að hafa 20 mín brennslutíma á morgun í staðinn fyrir sund þar sem ég þarf að vera mætt á fund kl 10 í fyrramálið.

komin heim á viktina….

Jæja ég viktaði mig í morgun og var þá 101,2 kg sem gerir -900gr. Það er nú bara ágætt. En síðasta vika gekk líka bara ágætlega, matarræðið gekk þokkanlega og hreyfði mig þrisvar sinnum, sund, ræktin og göngutúr. Í morgun fór ég svo í ræktina, lagði ekki í sundið þar sem frostið var í tveggjastafa tölu. Læt þetta duga í bili, ætla að koma mér í hátinn.

Viktun á morgun

Þar sem ég er ekki heima hjá mér í dag þá hef ég ekki komist á viktina en geri það á morgun. Annars gengur þetta bara ágætlega. Ég er að vona að viktin fari einhvað smá niður, held að hún geri það en maður veit samt aldrei. En ég vil óska vinkonu minni henni Siggu til hamingu með árangurinn en hún missti 4,3 kg í janúarmánuði. Vildi að ég gæti sagt það sama en ég er víst ekki búin að standa mig það vel. En ég ætla ekki að hætta, en maður er bara svo oft góður við sjálfan sig :S